En de winnaar is… Dennis Vanendert: 'Zonder passie lukt het niet'

Met Lars Peers (nieuwelingen 2de jaars), Jari Van Lee (junioren heren) en Liese Geuens (junioren dames) leverde Dennis Vanendert maar liefst drie Belgische jeugdkampioenen af. Bijna was het kwartet vol, want als Siel Vannoppen (meisjes nieuwelingen) niet met een lekke band had moeten sprinten, was ze hoogstwaarschijnlijk ook gewonnen.

“We hebben specifiek naar dit kampioenschap toegewerkt,” opent een fiere Dennis Vanendert ons gesprek. “Met voor ieder een persoonlijke touch. Voor Lars (nvdr Peers) was het doel om zijn ongeslagen status vandaag de kers op de taart te geven. Wat dus lukte. Liese Geuens was misschien voor velen een verrassing. Ze moest immers optornen tegen topfavoriete Zita Peeters. Maar werd elke week beter en beter. Bovendien kon je nooit een juist beeld schetsen, aangezien ze in de andere wedstrijden steeds ver achteraan moest starten. Maar qua rondetijden wel altijd liet zien met de beteren te kunnen wedijveren. Jari Van Lee tenslotte werd ook week na week beter. En maakte het vaak spannend met favoriet Giel Lejeune. Bij hem hebben we durven kijken waar niet enkel mekaars sterke punten zijn, maar ook mekaars pijnpunten. Daar hebben we de focus durven op leggen. Ook dat met het nodige succes. Wat Van Lee en Geuens betreft, was het ook hun eerste echte volledige winter in de cross.”

Multitalent

Alle drie de kampioenen rijden in de zomer ook mountainbikewedstrijden. Wat op de be-Mine-site zeker zijn voordelen had. Zeker bij Geuens en Van Lee hielp hen dat om de favorieten (Zita Peeters en Giel Lejeune) te kloppen. Peers daarentegen is een toptalent dat zowel op de weg, in het veld als in het mountainbiken weet wat winnen is. “Lars combineert inderdaad de drie disciplines op hoog niveau. Dat maakt het uniek maar voor mij als coach zeker niet makkelijker. Wel complex en uitdagend maakt. Zijn grootste kwaliteit is dat hij een zegen is om mee te werken. Hij luistert steeds naar de tips, stelt zelf ook vragen en beseft dat winnen niet uit zichzelf komt. Al lijkt dat vaak voor de buitenwereld zo.”

Succesvolle coach - 'zonder passie lukt het niet'

Wat maakt Vanendert zo’n succesvolle coach. “Ten eerste zijn het de renners die het moeten doen. Zonder hen lukt het niet. Daarnaast ben ik iemand die meegaat met het hedendaase wetenschap. Maar ook de goede dingen uit het verleden niet vergeten ben en daar de juiste combinatie probeer van te maken. Ten bewijze hiervan kan ik het voorbeeld geven dat ik hier donderdag het hele parcours twee keer te voet heb afgelegd. Buiten de parcoursbouwers heb ik niemand gezien. Duizend keer checkte ik de weerradars en vermoedde ik dat de omstandigheden in het weekend hetzelfde zouden zijn. Aan de hand daarvan maakte ik voor elke renner een wedstrijdplan op. En misschien de op een na belangrijkste factor, want nogmaals, de renners doen het nog steeds, is dat ik mijn vak met enorm veel passie uitoefen. Niet enkel de centen die je met de job verdient tellen. Zonder passie lukt het niet.

Niet enkel nieuwelingen en juniores komen hun heil zoeken in de aanpak van de Limburger uit Winterslag. Ook enkele beloften waaronder Stan Van Grieken worden door hem begeleid. “Stan is iemand die vaak net buiten de wereldbekerselecties valt. Vaak ook door pech zoals zondag ook het geval was. Maar hij heeft zeker zijn plaats bij een groter team.”

Als ex-prof weet de personal coach waarover hij praat . Al was broer Jelle de meest bekendste van de twee. “Ik heb het geluk de carrière van broer Jelle en neef Roy Sentjens van kortbij te hebben meegemaakt. Zowel met de hoogtes als de laagtes. Wat maakt dat ik het wereldje en vooral de valkuilen heel goed ken. Zo moet je van successen durven genieten, maar mag je niet vergeten door te blijven werken. Ook bepalend voor een trainer is het moment wanneer je de renner tegenkomt. En moet de omgeving van de renner de trainers ook durven loslaten in de werking met de trainer. Een omgeving van de renner is een zeer onderschatte factor in de ontplooiing van de renner.”, aldus Dennis Vanendert

Tekst/credits Lieven Verheyen